Flash News
கட்டுரை
இலங்கையின் வெளியுறவுக் கொள்கையும் தமிழர் விவகாரமும்
[ Sunday, 24 January 2016 ,09:28:50 ]

விடுதலைப் போராட்டத்தை அழிக்க வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் அன்று ஜே. ஆர் ஆரம்பித்த வெளியுறவுக் கொள்கை இன்று நல்லாட்சி அரசாங்கம் வரை தொடருகின்றது.  

-அ.நிக்ஸன்-

ஐப்பான், சீன, இந்தியா போன்ற நாடுகளுடனான இலங்கையின் வெளியுறவுக் கொள்கையில் தற்போது ஏற்பட்டிருக்கக்கூடிய குழப்பங்கள் அந்த நாடுகளிடையே ஏற்பட்ட பிராந்திய நலன்சார்ந்த அடிப்படையில் ஏற்பட்டது என்று கூறலாம். இந்த நாடுகளுடனான இலங்கையின் வெளியுறவுக் கொள்கை என்பது இனப்பிரச்சினையை மையமாகக் கொண்டு அவ்வப்போது உருவானது என்றும் கூறலாம். ஜே.ஆர். ஜயவர்த்தன காலத்தில் இருந்து இந்த நடைமுறையை காணலாம். மஹிந்த ராஜபக்ச தலைமையிலான அரசாங்கம் 2005 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் பதவியேற்றதில் இருந்து மேற்படி நாடுகளுடனான இராஜதந்திர உறவை வேறு கோணத்தில் அணுகியது. மைத்திரிபால சிறிசேன அரசாங்கமும் அவ்வாறான அணுகுமுறையைத்தான் கையாள்கின்றது என்றும் கூறலாம்.    

பௌத்த கலாசார அரசியல்

இலங்கை அரசு என்பது பௌத்த கலாச்சாரத்தை மையமாகக் கொண்டு உருவானது  என்ற அடிப்படையில் சுதந்திரமடைந்த காலத்தில் இருந்து காலத்திற்குக் காலம் பதவிக்கு வந்த அரசாங்கங்கள் பௌத்த கலாச்சாரத்தை முதன்மையாகக் கொண்டு ஆட்சி புரிந்தன. ஒரு நாட்டில் வாழும் அத்தனை சமூகங்களின் உணர்வுகளுக்கும் மதிப்பளித்து செயலாற்றுவது தான் ஒரு அரசின் பண்பு. ஏனெனில் அரசு என்பது தனியே ஒரு சமூகத்தால் மாத்திரம் உருவாக்கப்பட்டது அல்ல. நாட்டில் வாழும் அனைத்து சமூகங்களின் உழைப்பால் அரசு தோற்றுவிக்கப்பட்டது என்பது சமூக ஒப்பந்தக் கோட்பாட்டின் அடிப்படை விதி. ஆனால் இலங்கையில் அந்த விதிமுறைகளுக்கு மாறாக பதவிக்கு வந்த அரசாங்கங்கள் செயற்பட்டு வந்தமை வரலாறு. அந்த அடிப்படையில் அரசுக்கான வெளியுறவுக் கொள்கை என்பது கூட தமிழர் எதிர்ப்பு அரசியல் என்ற நோக்கில் வகுப்பட்டது எனலாம்.

இதன் காரணத்தினால் பிராந்தியத்தில் உள்ள இந்தியா, சீனா, ஆகிய நாடுகளுடன் அந்த நாடுகளிடையே உள்ள முரண்பாடுகளை பயன்படுத்தியும் தமது பௌத்த தேசியவாதத்திற்கான பொருளாதார அரசியல் நோக்கங்களின் அடிப்படையிலும் இலங்கை அரசு அவ்வப்போது செயற்பட்டு வந்தது. ஆனால் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட வெளியுறவுக் கொள்கை ஒன்று இருந்ததாக கூறமுடியாது. 1920 ஆம் ஆண்டு பிரித்தானியரை எதிர்ப்பதற்காக தமிழர்களும் சிங்களவர்களும் இணைந்து உருவாக்கிய தேசிய இயக்கம் பிளவுபட்டதில் இருந்து இன முரண்பாடு ஆரம்பித்தது. அதன் தொடர்ச்சியாக இலங்கை சுதந்திரமடைந்த 1948ஆம் ஆண்டில் இருந்து இன்று வரை வெளியுறவு கொள்கை என்பது தமிழர் எதிர்ப்பு அரசியலாகவே காணப்படுகின்றது. ஜே.ஆர்.ஜயவர்த்தன, பிரேமதாச, சந்திரிக்கா பண்டாரநாயக்கா, ரணில் விக்கிரமசிங்க ஆகியோர் ஜனாதிபதியாக பதவி வகித்த காலப ;பகுதிகளில் இந்தியா, சீனா ஆகிய நாடுகளுடன் உறவு இருந்தாலும் அமெரிக்கா உள்ளிட்ட மேற்கத்தைய நாடுகளின் தொடர்பு பிரதானமாக இருந்தது.

ஆயுதப் போராட்டத்தை முறியடிக்க

1980 க்கு பின்னர் மேற்படி ஆட்சியாளர்களின் காலத்தில் வெளியுறவு என்பது மூன்று விடயங்களின் அடிப்படையில் காணப்பட்டது. ஓன்று வடக்கு கிழக்கு மாகாணத்தில் ஆரம்பிக்கப்பட்ட ஆயுதப் போராட்டங்களை முறியடிப்பது. இரண்டாவது இலங்கையின் ஒற்றையாட்சியை பாதுகாப்பது. இனப்பிரச்சினைக்கு தீர்வு முன்வைக்கப்பட்டாலும் இலங்கையின் ஐக்கியம் என்ற போர்வையில் ஒற்றைய ஆட்சித் தன்மையை உறுதிப்படுத்துவது. முன்றாவது பொருளாதார நலன்களை மையப்படுத்தியது. குறிப்பாக வடக்கு கிழக்கில் அபிவிருத்திகளை மேற்கொண்டாலும் பிரதான அபிவிருத்திகள் பொருளாதார மையங்கள் வடக்கு கிழக்கு அல்லாத வெளி மாகாணங்களை மட்டும் மையமாகக் கொண்டிருந்தல் என்ற அடிப்படையில் அது அமைந்திருந்தது. இலங்கையை பொறுத்தவரை சிறிய நாடு அதுவும் இந்தியாவுக்கு அருகில் இருக்கும் நாடு என்ற உணர்வு சீனா, உள்ளிட்ட மேற்கத்தைய நாடுகளிடம் காணப்பட்டது. இது இலங்கை ஆட்சியாளர்களுக்கு வசதியாக அமைந்துவிட்டது. இதன் காரணத்தால் இலங்கை மேற்படி நாடுகளுக்கு செல்லப் பிள்ளையாக இருப்பதற்கான ஒரு காரணமாகவும் அமைந்தது எனலாம்.

1983 இல் ஆயுதப் போராட்டம் ஆரம்பிக்கப்பட்டதும் இந்தியா தமிழ்ப் போராளிகளுக்கு பயிற்சியளித்தது. அப்போது இந்திய அரசுடன் இலங்கை அரசாங்கம் முரண்பட்டது ஆனாலும் இந்த விவகாரம்; இந்திய பிராந்திய பாதுகாப்பு என்ற அடிப்படையில் அமைந்ததால் இலங்கை அரசாங்கம் சற்று அமைதியாக இருந்தது என்றும் கூறலாம். அப்போது ஜனாதிபதியாக இருந்த ஜே.ஆர். ஜயவர்த்தன அப்போது பிரதமராக இருந்த இந்திரா காந்தியுடன் பேசியபோது தமிழ்ப் போராளிகளுக்கு பயிற்சி கொடுப்பது பற்றிய எதிர்ப்பை வெளிப்படுத்தினார். ஆனால் அவ்வாறு பயிற்சி கொடுப்பதை நேரடியாக மறுத்த இந்திரா காந்தி இந்திய இலங்கை இராஜதந்திர உறவுக்கும் அதன் வெளியுறவு கொள்கைக்கும் பதிப்பை ஏற்படுத்தாது என்று கூறியிருந்ததாக இந்திய புலனாய்வாளர் ஒருவர் எழுதிய கட்டுரை ஒன்றில் கூறப்பட்டிருந்தது.

ஆனாலும் ஆயுதப் போராட்டத்தை முறியடிக்க ஜே.ஆர் அன்று அஇந்தியாவை விட அமெரிக்காவை அதிமாக நம்பியிருந்தார். ஆனாலும் ஜே.ஆர். ஜயவர்த்தனாவின் இந்த இராஜதந்திர முறையை அறிந்து கொண்ட இந்திரா காந்தி இலங்கையின் பொருளாதார அபிவிருத்திகக்கான நிதியுதவிகளை வழங்க ஆரம்பித்தார்.  

2005 ஆம் ஆண்டின் பின்னரான காலம்

காலப்போக்கில் போராளிகளுக்கிடையே முரண்பாடுகள் ஏற்பட்டமையும் 1986இல் அனைத்து இயக்கங்களையும் விடுதலைப் புலிகள் அழித்து தனி ஒரு இயக்கமாக நின்று போராடி வெற்றிபெற நினைத்தமையும் அன்று தமிழர் அரசியலில் ஏற்பட்ட மிகப் பெரிய பலவீனமாக பார்க்கப்பட்டது. போராளிகளிடையே ஏற்பட்ட இந்த முரண்பாட்டுக்கு இந்தியாவும் ஜே.ஆர்.ஜயவர்த்தனாவும் ஒருவகையில் காரணம் என்றும் இலங்கையின் வெளியுறவுக் கொள்கையில் அதிகமான அமெரிக்க சார்பு நிலை இருந்தமை மற்றுமொரு காரணம் என்றும் சில விமர்சகர்கள் அன்று கூறியிருந்தனர். ஆனால் 1989ஆம் அண்டு பதவிக்கு வந்த பிரேமதாச இந்திய எதிர்ப்பு என்பதை முன்னிலைப்படுத்தினார். ஆனாலும் 1980களில் இருந்து வந்த வெளியுறவுக் கொள்கை என்பதற்குள் அவருடைய அரசாங்கமும் செல்ல வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது. ஏனெனில் மேற்படி கூறியது போல தமிழர் எதிர்ப்பு அரசியல் என்பதும் ஆயுதப் போராட்டத்தை முறியடிப்பது என்ற கொள்கையும் தொடர்ச்சியான முதன்மையாக இருந்தது.

சந்திக்கா பண்டாரநாயக்காவின் காலத்தில் இந்த நிலை தொடர்ந்தாலும் ஸ்ரீலங்கா சுதந்திரக் கட்சியின் கொள்கை என்ற அடிப்படையில் சீனாவுடனான நெருக்கம் அதிகமாக இருந்தது. ஆனாலும் அமெரிக்கா உள்ளிட்ட மேற்குலக நாடுகளையும் இந்தியாவையும் அணைக்க வேண்டிய தேவை இருந்ததால் சீனாவுடான உறவு வழமையான இராஜதந்திர எல்லைக்குள் நின்று கொண்டது எனலாம். ஆனால் 2005ஆம் ஆண்டு மஹிந்த ராஜபக்ச ஜனாதிபதியாக பதவியேற்றதும் ஸ்ரீலங்கா சுதந்திரக் கட்சியின் ஆட்சி தொடர்கின்றது என்பதை விட சற்று வித்தியாசமான கூட்டு ஆட்சி முறை ஒன்று இலங்கையில் உருவாகிவிட்டது என்ற உணர்வு பரவலாக ஏற்பட்டது. 

மாற்றம் ஏற்படாது

தற்போது மைத்திரிபால சிறிசேன அரசாங்கம் மஹிந்த ராஜபக்ச ஏற்படுத்திய அந்த வெளியுறவுக் கொள்கைகளை தமக்கு சாதகமாக மாற்றியுள்ளார். குறிப்பாக தமிழர் எதிர்ப்பு அரசியல் என்ற விடயத்தில் சீனா, இந்தியா ஜப்பான் போன்ற நாடுகள் மஹிந்தவுக்கு காண்பித்த ஆதரவை தொடர்ந்து பேணுவது. அதேவேளை அமெரிக்கா போன்ற மேற்குலக நாடுகளுடனான உறவுகளை புதுப்பித்து அந்த நாடுகளின் ஆதரவுடன் சீனா, ஜப்பான் ஆகிய நாடுகளின் பொருளாதார உதவிகளை பெறுவது என்ற அடிப்படையில் அந்த அணுகுமுறை மாறியுள்ளது. மஹிந்த ராஜபக்சவின் வெளியுறவுக் கொள்கைக்கும் மைத்திரிபால சிறிசேன அரசாங்கத்தின் வெளியுறவுக் கொள்கைக்கும் இடையே என்ன வித்தியாசம் என ஜே.வி.பி நாடாளுமன்றத்தில் கேள்வி எழுப்பியிருந்தது.

சீனாவின் கொழும்பு போட் சிற்றி திட்டத்திற்கு ஆதரவு வழங்கி சீனாவின் மேலும் பல அபிவிருத்தி திட்டங்களுக்கும் ஒத்துழைப்பு வழங்கப்பட்டுள்ளதை சுட்டிக்காட்டிய முன்னாள் தினேஸ் குணவர்த்தன மஹிந்த ராஜபக்சவின் வெளியுறவுக் கொள்கைதான் விடுதலைப் புலிகளை அழிக்க உதவியது என்றும் கூறினார். ஆகவே அந்த கொள்கைளை மைத்திரிபால சிறிசேன அரசாங்கம் தொடர்ந்து பின்பற்றினால் ஆதரவு வழங்கப்படும் என்றும் அவர் குறிப்பிட்டிருந்தார். 

சிறப்புச் செய்திகள்
அறிவித்தல்கள்
பெ திருமதி அபிதகுசலாம்பிகை தியாகேந்திரன்
பி யாழ். பருத்தித்துறை
வா யாழ். பருத்தித்துறை
தி 28-02-2017
பெ திரு சூசைப்பிள்ளை கிளமென்ற் பெர்னான்டோபிள்ளை
பி யாழ். ஊர்காவற்துறை
வா யாழ். ஊர்காவற்துறை
தி 27-02-2017
பெ திருமதி குமாரவேலு நாகம்மா
பி யாழ். நெடுந்தீவு
வா யாழ். நெடுந்தீவு
தி 26-02-2017
பெ திரு சிவசுப்பிரமணியம் சிவகணேசன்
பி யாழ். ஏழாலை
வா யாழ். ஏழாலை
தி 26-02-2017
பெ செல்வி சுகண்யா சிவஞானம்
பி புத்தளம் முந்தல்
வா லண்டன் Kingston
தி 25-02-2017
பெ திருமதி வைரமுத்து சிகாமணி
பி யாழ். அளவெட்டி
வா நெதர்லாந்து
தி 25-02-2017
பெ Dr. வயித்திலிங்கம் பாலசேகரம்
பி யாழ். கரம்பன்
வா பிரித்தானியா Ilford
தி 25-02-2017
பெ திருமதி மரியாம்பிள்ளை கனகம்மா
பி யாழ். நீர்வேலி
வா யாழ். சாவகச்சேரி
தி 24-02-2017