Flash News
கட்டுரை
வடமாகாண சபையும் தமிழ் அரச அதிகாரிகளும்
[ Sunday, 31 January 2016 ,10:11:21 ]

வடமாகாண சபை இயங்க ஆரம்பித்ததும் கொழும்பினுடைய உத்தரவு அதிகரித்துள்ளது. இதுவரை காலமும் ஏனைய மாகாணங்களில் இந்த பிரச்சினை ஏற்படவில்லை. ஏனெனில் அங்கு அரசாங்கத்தின் ஆட்சி இருந்தது. ஐக்கிய தேசிய கட்சியின் கீழ் சில மாகாண சபைகள் இயங்கிருந்தாலும் அவர்களும் அது பற்றி கேட்கவில்லை. ஏனெனில் அதிகாரப் பகிர்வு அவர்களுடைய மாகாணங்களுக்கு தேவைப்பட்டிருக்கவில்லை.

-அ. நிக்ஸன்-

அரசியலமைப்புகள் ஒரு நாட்டின் பண்பை வெளிப்படுத்தும் அந்த நாட்டில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் சகல சமூகங்களையும் கலை கலாசாரங்களையும் பிரதிபலிக்கும் அதிகாரிகள் எவ்வாறு செயற்பட வேண்டும், மக்கள் பிரதிநிதிகள் எப்படி நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற விடயங்களும் உள்ளடங்கியிருக்கும். ஆசியப் பிராந்தியத்தை எடுத்துக்கொண்டால் இந்திய அரசியலமைப்பு ஒரு பாதி சமஸ்டி முறை கொண்டது என்றுதான் அனைவரும் விளங்கியிருப்பார்கள். இலங்கை ஒற்றை ஆட்சித் தன்மை கொண்டது. சீன கொமியுனிசத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. தற்போது பொருளாதார அபிவிருத்தி அங்கு துரிதமாக ஏற்பட்டு வருவதால் ஒரு வகையான முதலாளித்துவ இயல்பையும் சீனா கொண்டுள்ளது. ஆனாலும் இந்த நாடுகளில் யார் ஆட்சி அமைத்தாலும் நிர்வாக முறைகளில் மாற்றங்கள் பெரியளவில் ஏற்படுவதில்லை.

இதுவரை எட்டு யாப்புகள் 

இலங்கையில் பிரித்தானியர் ஆட்சியில் ஆறு அரசியல் யாப்புகளும் இலங்கை சுதந்திரமடைந்த பின்னர் இரண்டு அரசியல் யாப்புகளும் உருவாக்கப்பட்டன. இலங்கை இறைமையும் தன்னாதிக்கமும் உள்ளநாடாக பிரித்தானியாவிடம் இருந்து விடுப்பட்ட பின்னர் 1972ஆம் ஆண்டு உருவாக்கப்பட்ட முதலாம் குடியரசு அரசியல் யாப்பும் 1978ஆம் ஆண்டு அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட இரண்டாம் குடியரசு அரசியல் யாப்பும் ஒற்றை ஆட்சித் தன்மை கொண்டது. 1924ஆம் ஆண்டு மானிங் அரசியல் யாப்பில் பிரதேசவாரி பிரதிநிதித்துவத்துடன் மேலும் விரிவடைந்த தமிழ் சிங்கள முரண்பாடு தற்போது நடைமுறையில் உள்ள அரசியலமைப்பின் 18 திருத்தங்கள் வரையும் நீடித்து செல்கின்றது.

மாகாண சபை 1987 இல் அறிமுகமாகினாலும் வடக்கு கிழக்கில் அது இயங்கவில்லை. இரண்டு மாகாணங்களும் 2006ஆம் ஆண்டு பிரிக்கப்பட்ட பின்னர் 2007ஆம் ஆண்டு கிழக்கு மாகாணத்திற்கு முதலாவது தேர்தல் நடத்தப்பட்டு அங்கு அரசாங்கம் ஆட்சியை அமைத்தது. 20013ஆம் ஆண்டுதான் வடமாகாண சபைத் தேர்தல் முதன்முதலாக நடத்தபட்டு அங்கு தமிழத்தேசிய கூட்டமைப்பு ஆட்சி அமைத்தது. இதன் பின்னர்தான் அங்கு அரசியலமைப்பு ரீதியிலான அதிகாரங்கள் பற்றிய கேள்விகள் குறைந்த பட்சமேனும் எழ ஆரம்ப்பித்தன.

அதிகாரிகள் பிரச்சினை

வடமாகாண சபையை தமிழ்த்தேசிய கூட்டமைப்பு செயற்படுத்த முற்பட்டபோது கொழும்பிலும் வடமாகாணத்திலும் இருக்கக்கூடிய அதிகாரிகளுடைய தலையீடுகள் அதிகரித்தன. இந்த அதிகாரிகள் யார்? அரசாங்கத்தின் நியமனம் பெற்றவர்கள். அது இரண்டு வகைப்படும் ஒன்று அரசியல் நியமனம். இரண்டாவது கல்வித்தரத்தின் மூலமாக அல்லது போட்டிப்பரீட்சையில் சித்தியடைந்து தகுதியின் மூலம் தெரிவு செய்யப்படுவது. இதில் அரசியல் நியமனத்தின் மூலம் பதவி வகிக்கும் அதிகாரிகளை உடனடியாக மாற்ற முடியும். அல்லது அரசாங்கம் மாறியதும் அவர்கள் பதவியிழந்து விடுவார்கள். வடமாகாணத்தைப் பொறுத்தவரை இந்த இரண்டு வகையான நியமனம் பெற்றவர்களும் வடமாகாண சபையின் செயற்பாட்டுக்கு தடையாகவே இருக்கின்றனர். மக்களால் தெரிவு செய்யப்பட்ட பிரதிநிதிகளை அவர்கள் மதிக்கவில்லை அல்லது அவர்கள் கூறுவதை கேட்டு செயற்படுத்த முடியாத நிலை. வடமாகாணத்தில் தகுதி மூலம் தெரிவான தமிழ் அதிகாரிகள் தமிழ்த்தேசிய கூட்டமைப்புக்கு ஆதரவாக இருந்தாலும் கொழும்பில் இருந்து கிடைக்கின்ற உத்தரவுகளை நடைமுறைப்படுத்த வேண்டிய கட்டாயத்திற்குள் இருக்கின்றனர். இதனால் தகுதி அடிப்படையில் பதவிக்கு வந்த அதிகாரிகள் மீது குறை கூற முடியாது. ஆனாலும் ஒரு சில தமிழ் அதிகாரிகள் கடந்த 30 ஆண்டுகளாக அசமந்த போக்கில் செயற்பட்டவர்கள்.

2013 இல் இருந்து வடமாகாண சபை இயங்க ஆரம்பித்ததால் அவர்கள் நினைத்தபாட்டில் செயற்பட முடியாமல் உள்ளது. வேறு சில அதிகாரிகள் தங்கள் ஊழல் நடவடிக்கைகளுக்கு வடமாகாண சபை தடையாக இருக்கின்றது என கருதுகின்றனர். இதனால் கொழும்பில் இருந்து கிடைக்கக்கூடிய இனவாத உத்தரவுகளை எற்று முடிந்தவரை வடமாகாண சபையின் செயற்பாடுகளை முடக்க முற்படுகின்றனர். ஆனால் தமிழச் சமூகத்துக்கு அரசியல் ரீதியாக ஏற்படக்கூடிய பாதிப்புகள் பற்றி அந்த அதிகாரிகள் சிந்திப்பதில்லை. கேட்டால் நாங்கள் தமிழ்த்தேசிய கூட்டமைப்புக்கு தானே வாக்களித்தோம் என்பார்கள்.

அரசியல் நியமன அதிகாரிகள்

அமைச்சரவையின் அனுமதியுடன் அல்லது அமைச்சர்களின் செல்வாக்கில் நியமனம் பெற்ற அதிகாரிகள் அரசாங்கத்துக்கு விசுவாசமாக செயற்பட வேண்டிய நிலை. ஆனால் மாகாண சபை சட்டங்களின் படி முதலமைச்சருடன் ஆலோசிக்காமல் அந்த மாகாணங்களில் அதிகாரிகளை நியமிக்க முடியாது. 13 ஆவது திருத்தச் சட்டம் 1987ஆம் ஆண்டு பாராளுமன்றத்தில் நிறைவேற்றப்பட்டபோது மாகாணங்களுக்கான அதிகாரிகள் நியமனங்கள் பற்றி அப்போதைய நிதியமைச்சர் ரொனி டி மொல் விரிவான விளக்கமளித்திருந்தார். அரசியல் நியமனங்களும் தகுதி அடிப்படையிலான அல்லது போட்டிப் பரீட்சை ஒன்றின் மூலம் அதிகாரிகளை தெரிவு செய்யும் அதிகாரம் மாகாணங்களுக்கு உரியது என்று அவர் சொல்லியிருந்தார்.

ஆனால் வடமாகாண சபை இயங்க ஆரம்பித்ததும் கொழும்பினுடைய உத்தரவு அதிகரித்துள்ளது. இதுவரை காலமும் ஏனைய மாகாணங்களில் இந்த பிரச்சினை ஏற்படவில்லை. ஏனெனில் அங்கு அரசாங்கத்தின் ஆட்சி இருந்தது. ஐக்கிய தேசிய கட்சியின் கீழ் சில மாகாண சபைகள் இயங்கிருந்தாலும் அவர்களும் அது பற்றி கேட்கவில்லை. ஏனெனில் அதிகாரப் பகிர்வு அவர்களுடைய மாகாணங்களுக்கு தேவைப்பட்டிருக்கவில்லை.

ஆனால் வடமாகாண சபை இயங்க ஆரம்பித்ததும் அது தமிழர்களின் பிரதேசமாக இருந்ததன் காரணத்தினால் அரசியலமைப்பு சட்டத்தில் உள்ள விதிமுறைகளுக்கு மாறாக நியமன அதிகாரிகளின் ஊடாக அரசாங்கம் தாங்கள் நினைத்ததை செய்கின்றது. தகுதி அடிப்படையிலான அதிகாரிகளை தங்கள் கைப்பொம்மைகளாக மாற்றியுள்ளனர். இந்த இடத்திலேதான் அரசியலமைப்பின் பண்பு பற்றிய கேள்வி எழுகின்றது.

ஓற்றை ஆட்சி பண்பு

நடைமுறை அரசியலமைப்பு ஒற்றை ஆட்சி பண்பு என்று தெரிந்தாலும் அதிகாரிகளை செயற்படுத்துகின்ற முறையில் மாகாணங்களுக்கு உள்ள அதிகாரங்களும் பிடிங்கி எடுக்கப்படுவது ஒற்றை ஆட்சி கோட்பாட்டையும் தாண்டிய சர்வாதிகார இயல்புக்கு ஒப்பானது. அல்லது ஒரு இனத்துக்கு உரிய அரசியலமைப்பு என்ற தகுதியை அது பெறுகின்றது. ஐக்கிய தேசிய கட்சிக் காலத்தில் உருவாக்கப்பட்ட இந்த அரசியலமைப்புக்கு தற்போது ஏற்பட்டுள்ள இந்த இழி நிலை தொடர்பாக எதிர்க்கட்சித் தலைவராக உள்ள தமிழ்த்தேசிய கூட்டமைப்பின் தலைவர் சம்பந்தன் அமைதியாக இருக்கின்றார். அதேவேளை வடக்கு கிழக்கு விடயத்தில் தென்பகுதியை மையாகக் கொண்ட சிங்கள அரசியல் கட்சிகள் ஒரே நிலைப்பாட்டில் உள்ளனர் என்பது கண்கூடு. ஆனாலும் வடமாகாணத்தில் தற்போது ஏற்பட்டுள்ள அதிகாரிகள் மட்டத்திலான பிரச்சினைகள் கூட பேசப்படாமல் இருப்பது எந்த அடிப்படையில்? கிழக்கு மாகாணத்திலும் இதே பிரச்சினை ஆனால் அங்கு அரசாங்கத்திற்கு ஆதரவான கட்சி ஒன்று ஆட்சி நடத்துவதால் அதிகாரிகள் பற்றிய கேள்விகள் எழவில்லை.

இனப்பிரச்சினை தீர்வுக்கான அதிகார பங்கீடுகள் பற்றிய கேள்விகளை சற்று ஒதுக்கி வைத்தாலும் அதிகாரிகள் நியமனம் குறித்த நடைமுறைவிடயங்களை சிங்கள அரசியல் கட்சிகள் ஏன் ஓரக்கண்ணால் பார்க்க வேண்டும் என்ற கேள்விகளும் எழுகின்றன.

ஜே.வி.பி கொள்கை

ஜே.வி.பியின் கொள்கை என்ன? நிர்வாக ரீதியில் மட்டும் இனப்பிரச்சினைக்கு தீர்வு காண வேண்டும் என்பதுதானே? சரி இப்போது நிர்வாக மட்டத்தில் கூட வடமாகாண சபை இயங்க முடியாத நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. அதிகாரிகளுடைய தலையீடுகள் பற்றிய கேள்விகளை ஏன் ஜே.வி.பி எழுப்பவில்லை? ஒரு நாட்டின் அரசியலமைப்பு அங்கு வாழுங்கின்ற பண்முகப்பட்ட சமூகத்தையும் பிரதிபலிக்க வேண்டும் என்ற ஜனநாயக கருத்துக்கு மாறாகவே அமைந்துள்ளதை காணக்கூடியதாக உள்ளது. இந்திய அரசியலமைப்பு முறை பாதி சமஸ்டியாக இருந்தாலும், சீன அரசியலமைப்பு கொமியுனிசத்தை மையாக கொண்டிருந்தாலும் அங்கு அதிகாரிகள் மட்டத்திலான நியமனங்கள் அந்தந்த மாகாணங்களுக்கு உரிய பண்பை கொண்டுள்ளன.

ஆகவே சாதாரண நிர்வாகத்தைக் கூட கொண்டு நடத்த முடியாத நிலையிலேதான் அன்று தமிழத்தேசியம் பற்றிய சிந்தனைகளும் தமிழர் தாயகம் பற்றிய கேள்விகளும் எழுந்தன. 2009ஆம் ஆண்டு மோ மாதம் 18 ஆம் திகதியின் பின்னரான அரசியல் சூழல் அதனை மேலும் நியாயப்படுத்துகின்றது. இந்த நியாயத்தை மேலும் இல்லாமல் செய்வதற்காகவே வடக்கு கிழக்கில் காணி அபகரிப்பு, சிங்கள குடியேற்றம், புத்தர் சிலை வைக்கப்படுதல் போன்ற செயற்பாடுகள் துரிதமடைகின்றன.

சிறப்புச் செய்திகள்
அறிவித்தல்கள்
பெ திருமதி அபிதகுசலாம்பிகை தியாகேந்திரன்
பி யாழ். பருத்தித்துறை
வா யாழ். பருத்தித்துறை
தி 28-02-2017
பெ திரு சூசைப்பிள்ளை கிளமென்ற் பெர்னான்டோபிள்ளை
பி யாழ். ஊர்காவற்துறை
வா யாழ். ஊர்காவற்துறை
தி 27-02-2017
பெ திருமதி குமாரவேலு நாகம்மா
பி யாழ். நெடுந்தீவு
வா யாழ். நெடுந்தீவு
தி 26-02-2017
பெ திரு சிவசுப்பிரமணியம் சிவகணேசன்
பி யாழ். ஏழாலை
வா யாழ். ஏழாலை
தி 26-02-2017
பெ செல்வி சுகண்யா சிவஞானம்
பி புத்தளம் முந்தல்
வா லண்டன் Kingston
தி 25-02-2017
பெ திருமதி வைரமுத்து சிகாமணி
பி யாழ். அளவெட்டி
வா நெதர்லாந்து
தி 25-02-2017
பெ Dr. வயித்திலிங்கம் பாலசேகரம்
பி யாழ். கரம்பன்
வா பிரித்தானியா Ilford
தி 25-02-2017
பெ திருமதி மரியாம்பிள்ளை கனகம்மா
பி யாழ். நீர்வேலி
வா யாழ். சாவகச்சேரி
தி 24-02-2017