ஆனால், பொதுமக்களில் பெரும்பான்மையானோர் அந்தச் சீர்திருத்தங்களை அங்கீகரிப்பதும், முந்தைய அரசாங்கங்களின் போது நீதித்துறை மீது பிரயோகிக்கப்பட்ட அரசியல் அழுத்தம் விமர்சகர்களின் கவனத்தை ஈர்த்திருப்பதும் தெரியவந்துள்ளது.
இதன்படி முன்னாள் ஜனாதிபதி மகிந்த ராஜபக்சவின் ஆட்சிக்காலத்தில் உயர் நீதிமன்றத் தீர்ப்புகள் வலுக்கட்டாயமாகப் புறக்கணிக்கப்பட்ட விதம், ஷிரானி பண்டாரநாயக்க பிரதம நீதிபதி பதவியிலிருந்து நீக்கப்பட்ட விதம், பசில் ராஜபக்சவின் சார்பாக அரசியலமைப்பின் 20வது திருத்தம் கொண்டுவரப்பட்ட விதம், மற்றும் 2023 உள்ளூராட்சித் தேர்தல்களை நடத்துவதற்கான உயர் நீதிமன்ற உத்தரவை ஜனாதிபதி ரணில் விக்ரமசிங்க நிராகரித்த விதம் ஆகியவை அவர்களுக்கான பின்னடவை உருவாக்க காரணம் என அரசியல் விமர்சகர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.
நீதிபதிகளின் ஓய்வு வயது
குறிப்பாக நீதிபதிகளின் ஓய்வு பெறும் வயதை நீட்டிப்பதற்கு எதிராக, எதிர்க்கட்சிகளும் நீதித்துறையைச் சேர்ந்த ஒரு குழுவினரும் பல வாரங்களாக நடத்தி வந்த போராட்டங்களைப் புறக்கணித்து வந்த தேசிய மக்கள் சக்தி அரசாங்கம், இறுதியாக அவ்விடயம் குறித்த தனது நிலைப்பாட்டைத் தெளிவுபடுத்தியுள்ளது.
கடந்த திங்கட்கிழமை அமைச்சரவை இவ்விடயம் குறித்து ஒரு முடிவை எடுத்து நாட்டு மக்களுக்குத் தெரிவித்தது.
இதன்மூலம், அத்தகைய முயற்சி மேற்கொள்ளப்படுகிறதா என்பது குறித்தும், அவ்வாறு மேற்கொள்ளப்பட்டால் அது அனைத்து நீதிமன்றங்களின் நீதிபதிகளுக்கும் பொருந்துமா அல்லது உயர் நீதிமன்றங்களின் (உயச நீதிமன்றம் மற்றும் மேல்முறையீட்டு நீதிமன்றம்) நீதியரசர்களுக்கு மட்டுமே பொருந்துமா என்பது குறித்தும் பொதுமக்களிடையே நிலவிய அனைத்து சந்தேகங்களுக்கும் முற்றுப்புள்ளி வைக்கப்பட்டது.
அன்று செய்தியாளர்களிடம் பேசிய சுகாதார மற்றும் வெகுஜன ஊடகத்துறை அமைச்சர் நலிந்த ஜெயதிஸ்ஸ, ஓய்வு பெறும் வயதை உயர்த்துவதற்கான இந்தத் திட்டம் நாட்டிலுள்ள அனைத்து நீதிபதிகளுக்கும் பொருந்தும் என்று தெரிவித்தார்.
மேலும், சிரேஷ்ட நீதிபதிகளின் அனுபவத்தையும் நிபுணத்துவத்தையும் பயன்படுத்தி, சுமார் ஒன்றரை மில்லியன் அளவில் தேங்கியுள்ள பெரும் வழக்குகளின் தேக்கத்தை விரைவாக முடிப்பதே இந்தத் திட்டத்தின் நோக்கம் என்றும் அவர் குறிப்பிட்டார்.
சில எதிர்க்கட்சித் தலைவர்களும், அவர்களுடன் இணைந்த ஊடகங்களும், முன்மொழியப்பட்ட அரசியலமைப்புத் திருத்தத்தின் மூலம் அரசாங்கம் ஒரே ஒரு நபரின் பதவிக்காலத்தை மட்டும் நீட்டிக்க முயற்சிப்பதாகக் குற்றம் சாட்டி, சில வாரங்களுக்கு முன்பே இந்த விவாதத்தைத் தொடங்கியிருந்தனர்.
பின்னர், அவர்களுடைய முழுப் போராட்டப் பிரச்சாரமும் இந்தக் குற்றச்சாட்டின் அடிப்படையில்தான் கட்டமைக்கப்பட்டிருந்தது என்பதும், அதை அவர்கள் ஒருபோதும் நிரூபிக்கவில்லை என்பதும் தெளிவாகியது.
அரசாங்கத் தலைவர்களின் மௌனம்
ஆரம்பத்தில், அனைத்து நீதிமன்ற நீதிபதிகளின் ஓய்வு வயதை நீட்டிப்பதற்குப் பதிலாக, உச்ச நீதிமன்றம் மற்றும் மேல்முறையீட்டு நீதிமன்ற நீதிபதிகளின் ஓய்வு வயதை மட்டும் நீட்டிப்பதில் அரசு ஏன் ஆர்வம் காட்டுகிறது என்று போராட்டக்காரர்கள் கேள்வி எழுப்பினர்.
இந்தக் குழுக்கள் தங்களுக்குச் சாதகமாக ஒரு குறிப்பிடத்தக்க பொதுக் கருத்தை உருவாக்கும் வரை, அரசாங்கத் தலைவர்களும் மௌனம் காத்தனர்.
இந்த விவகாரத்தில் அரசின் கடுமையான மௌனம், அதன் கூட்டணிக் கட்சிகளிடையே கூட சில சந்தேகங்களை எழுப்பியது. இந்த விவகாரம் தொடர்பாக, சட்ட சமூகம் உள்ளிட்ட சம்பந்தப்பட்ட தரப்பினருடன் அரசாங்கம் கலந்தாலோசித்ததாக எந்த அறிக்கையும் இல்லை.
அப்படியிருந்தும், அது தொடர்பான திருத்தம் குறித்த அமைச்சரவை முடிவு அறிவிக்கப்பட்டது. அந்த முடிவை எடுப்பதற்கு முன்பு, சம்பந்தப்பட்ட தரப்பினருடன் கலந்தாலோசித்து, அவர்களின் கருத்துக்களையும் கவலைகளையும் கருத்தில் கொண்டிருக்க வேண்டும்.
எனவே, சம்பந்தப்பட்ட தரப்பினருடன் கலந்தாலோசிக்கவில்லை என்ற குற்றச்சாட்டை அரசாங்கத்தால் மறுக்க முடியாது. இருப்பினும், நீதிபதிகளின் ஓய்வு பெறும் வயதை நீட்டிப்பது தேங்கியுள்ள வழக்குகளை விரைவாகத் தீர்க்க உதவும் என்று அரசாங்கம் முன்வைக்கும் வாதங்களும், அத்தகைய வயது வரம்பு நீட்டிப்பு நீதித்துறையின் சுதந்திரத்திற்கு அச்சுறுத்தலாக அமையும் என்று எதிர்க்கட்சிகள் முன்வைக்கும் வாதங்களும் அவ்வளவு வலுவானவையாகத் தெரியவில்லை.
எந்தவொரு துறையிலும் செயல்திறனுக்கு அனுபவமும் நிபுணத்துவமும் முக்கியமானவை என்றாலும், ஏற்கனவே பதவியில் இருக்கும் நீதிபதிகளின் ஓய்வு பெறும் வயதை நீட்டிப்பதன் மூலம் அரசாங்கம் நீதித்துறைச் செயல்பாட்டில் புதிதாக எதையும் சேர்க்கவில்லை.
அவர்களின் அனுபவமும் நிபுணத்துவமும் ஏற்கனவே பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன. வழக்குகள் குவிந்து வரும் நிலையில், அந்த அனுபவத்தின் அனுபவமும் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகிறது.
முன்மொழிவை எதிர்க்கும் குழுக்கள்
நீதித்துறைக்கு புதிய வளங்களை வழங்கி, புதிய உத்திகள் செயல்படுத்தப்பட்டால் மட்டுமே, நீதிபதிகளின், குறிப்பாக உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதிகளின் அனுபவம், வழக்குகளை விரைவாகத் தீர்ப்பதற்கு உதவும்.
தற்போதுள்ள நீதிபதிகளின் பதவிக்காலம் நீட்டிக்கப்பட்டாலும், அந்த நீட்டிப்புக் காலம் முடிந்து அவர்கள் ஓய்வு பெற்ற பிறகு, ஒப்பீட்டளவில் குறைந்த அனுபவம் வாய்ந்த நீதிபதிகள் அடங்கிய ஒரு புதிய குழு நீதித்துறையின் அனைத்து மட்டங்களிலும் நுழையும். அவர்களும் அனுபவம் பெறுவதோடு, நீண்ட காலத்திற்குப் பணியாற்றுவார்கள்.
மறுபுறம், இந்த முன்மொழிவை எதிர்க்கும் குழுக்கள் கூறுவது போல், ஓய்வு பெறும் வயதை உயர்த்துவது ஒரு குறிப்பிட்ட தனிநபரை இலக்காகக் கொண்டிருக்கவில்லை என்றால், அது நீதித்துறையின் சுதந்திரத்திற்குத் தீங்கு விளைவிக்க வாய்ப்பில்லை.
இந்த அரசியலமைப்புத் திருத்தத்தின் மூலம், ஒரு தனிநபரை தற்போதைய ஓய்வு பெறும் வயதைக் கடந்து மேலும் இரண்டு ஆண்டுகள் பணியில் வைத்திருக்க வேண்டும் என்பதே அரசின் நோக்கம் என்று அரசாங்கத்தை எதிர்க்கும் குழுக்கள் எந்த அடிப்படையில் குற்றம் சாட்டுகின்றன என்பது தெளிவாக இல்லை.
அது உண்மையாக இருக்கலாம் அல்லது இல்லாமலும் இருக்கலாம். எதிர்க்கட்சி அரசியல் கட்சிகள் உட்பட எதிர்க்கட்சிக் குழுக்களுக்கு, இந்தக் குற்றச்சாட்டை நிரூபிக்கும் பொறுப்பு உள்ளது. அவர்கள் இதுவரை அதைச் செய்யவில்லை.
அவர்கள் அவ்வாறு செய்யத் தவறினால், அது அவர்களுக்கே அவமானமாக அமையும். ஏனெனில், இந்த முன்மொழிவைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டவுடனேயே, அவர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட நீதிபதியை நினைவுகூர்ந்து, அவரது ஓய்வு பெறும் வயது நீட்டிக்கப்படுவதைத் தடுக்க விரும்புகிறார்கள் என்று அர்த்தமாகும்.
இருப்பினும், எதிர்க்கட்சி ஏற்கனவே கணிசமான மக்கள் மத்தியில் தனது நிலையை நிலைநிறுத்திக் கொண்டதால், நீதித்துறை சுதந்திரத்திற்கு ஏற்படக்கூடிய அச்சுறுத்தல் குறித்து அவர்களிடையே சில அச்சங்கள் இருந்திருக்கலாம்.
அந்த அச்சத்தைப் போக்குவதிலும் அரசாங்கம் மெதுவாகவே செயல்பட்டு வருகிறது. அரசு ஒரு புதிய அரசியலமைப்பைக் கொண்டுவர உத்தேசித்தால், ஓய்வு பெறும் வயதை உயர்த்தாமல், ஏன் திடீரென அரசியலமைப்புத் திருத்தத்தின் மூலம் அதைச் செய்யப் போகிறது என்று எதிர்க்கட்சிகள் கேள்வி எழுப்புகின்றன.
அரசுக்கு ஒரு புதிய அரசியலமைப்பு தேவை, ஆனால் அதில் அவசரம் இல்லை. ஒரு புதிய அரசியலமைப்பு, குழப்பங்களுக்கு மத்தியில் நிறைவேற்றப்பட வேண்டும். ஏனெனில் அந்த அரசியலமைப்பு இனப் பிரச்சினைக்கும் ஒரு தீர்வை வழங்க வேண்டும்.
அரசியல் ரீதியாக, இது அரசுக்கு ஒரு பின்னடைவாக அமையக்கூடும். எனவே, அரசு தனது தற்போதைய பதவிக்காலத்தில் ஒரு புதிய அரசியலமைப்பை நிறைவேற்றப் பாடுபடுவது சாத்தியமில்லை.
தேங்கிக் கிடக்கும் வழக்குகளின் எண்ணிக்கையைக் குறைப்பதற்காக, 2017-ல் நீதிபதிகளின் ஓய்வு பெறும் வயதை உயர்த்துவதற்கு முன்னர் தலையிட்ட, தற்போது எதிர்க்கட்சியில் உள்ள அரசியல்வாதிகள், அந்த ஊழல் எதிர்ப்பு வழக்குகளின் காரணமாக இப்போது அதற்கு எதிராகக் கிளர்ந்தெழுகின்றனர்.
ஓய்வு வயது குறித்த முன்மொழியப்பட்ட அரசியலமைப்புத் திருத்தத்தை பொது வாக்கெடுப்பு இல்லாமல் நிறைவேற்ற முடியாது என்று எதிர்க்கட்சித் தலைவர்கள் வாதிடுகின்றனர்.
இருப்பினும், பொது வாக்கெடுப்பின் மூலம் மக்களின் ஒப்புதலை எப்போது பெற வேண்டும் என்பதை அரசியலமைப்பின் 83வது சரத்து தெளிவாகக் குறிப்பிடுகிறது.
பொது வாக்கெடுப்பு
நாட்டின் பெயர், அரசின் தன்மை, மக்கள் இறையாண்மை, தேசியக் கொடி, தேசிய கீதம், தேசிய தினம், பௌத்த மதத்தின் இருப்பிடம், மத சுதந்திரம், சித்திரவதையிலிருந்து விடுதலை, நாட்டின் தலைவரின் பதவிக்காலம் மற்றும் நாடாளுமன்றத்தின் பதவிக்காலம் தொடர்பான சரத்துகளைத் திருத்துவதற்கு பொது வாக்கெடுப்புகள் நடத்தப்பட வேண்டும் என்று அது கூறுகிறது.
அதனால்தான், சட்டப்பிரிவு 83-ஐத் திருத்துவதற்கும் ஒரு பொது வாக்கெடுப்பு தேவை என்று அந்தப் பிரிவில் கூறப்பட்டுள்ளது. அதேபோல், ஒரு மசோதா அல்லது அதன் ஒரு பிரிவை நிறைவேற்றுவதற்கு, பொது வாக்கெடுப்பின் மூலம் மக்களின் ஒப்புதல் தேவை என்று அமைச்சரவை சான்றளித்தாலோ அல்லது உச்ச நீதிமன்றம் தீர்மானித்தாலோ பொது வாக்கெடுப்புகள் நடத்தப்பட வேண்டும்.
மாற்றாக, அத்தகைய மசோதாக்கள் அல்லது பிரிவுகள் கைவிடப்படலாம். ஒரு விடயம் பொது வாக்கெடுப்புக்கு உட்படுத்தப்பட வேண்டும் என்று நாட்டின் தலைவர் கருதினால், அவர் அவ்வாறு செய்யலாம்.
நாடாளுமன்றத்தால் ஏற்கனவே நிராகரிக்கப்பட்ட ஒரு மனுவை நாட்டின் தலைவர் பொது வாக்கெடுப்பின் மூலம் நிறைவேற்றலாம். எதிர்க்கட்சியின் பார்வையில், நீதிபதிகளின் ஓய்வு வயது விவகாரம் இந்த வகைகளில் எதில் அடங்குகிறது என்பது தெளிவாக இல்லை என கேள்விகள் எழுப்பப்பட்டன.
இருப்பினும், அரசாங்கம் இந்த விவகாரத்தை "நாட்டின் தலைவரின் கருத்தில் ஒரு தேசிய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த விடயம்" என்று கருதி, பொது வாக்கெடுப்பு மூலம் மக்களிடம் இதை முன்வைத்தால், அது சட்டத்திற்குப் புறம்பானது அல்ல.
எதிர்க்கட்சிகளின் கடந்தகாலச் செயல்பாடுகளைப் பார்க்கும்போது, நீதித்துறையின் சுதந்திரம் குறித்த உண்மையான உணர்வு அவர்களிடம் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை என விமர்சனங்கள் முன்வைக்கப்படுகின்றன.
1980-களில் ஜே.ஆர். ஜெயவர்தன, ரணசிங்க பிரேமதாச மற்றும் ரணில் விக்ரமசிங்க போன்றோர் தலைமையிலான ஐக்கிய தேசியக் கட்சி அரசாங்கம், தங்கள் அரசாங்கத்திற்கு எதிராகத் தீர்ப்பளித்த உயர் நீதிமன்ற நீதிபதிகளின் இல்லங்கள் மீதான கும்பல் தாக்குதல்களை நியாயப்படுத்தியது.
ஜனாதிபதி மகிந்த ராஜபக்ச, எண்ணெய் விலைகள் குறித்த உயச நீதிமன்றத் தீர்ப்பைப் புறக்கணித்து, 2006-ல் அரசியலமைப்பு சபையின் ஒப்புதல் இன்றி தன்னிச்சையாக நான்கு உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதிகளை நியமித்தார்.
2013-ல், அவர் பிரதம நீதிபதி ஷிரானி பண்டாரநாயக்கவை பதவிநீக்கத் தீர்மானம் மூலம் பதவியிலிருந்து நீக்கினார்.
ஜனாதிபதி கோட்டாபய ராஜபக்ச, அமெரிக்கக் குடிமகனான தனது சகோதரர் பசில் ராஜபக்ச தேர்தலில் போட்டியிடுவதற்கு வழிவகுக்கும் 20வது திருத்தத்திற்கு வழிவகுத்தார்.
ஜனாதிபதி ரணில் விக்ரமசிங்க, 2023-ல் உள்ளூராட்சித் தேர்தல்களை நடத்துமாறு உயர் நீதிமன்றம் பிறப்பித்த உத்தரவைப் புறக்கணித்தார்.
எனவே, எதிர்க்கட்சிகள் நீதித்துறையின் சுதந்திரத்தின் மீது உண்மையான அர்ப்பணிப்பைக் காட்டுவதில்லை.
அவர்கள், அரசாங்கத்திற்கு எதிராகப் பொதுமக்களின் கருத்தைக் கட்டமைப்பதற்காக, நீதிபதிகளின் ஓய்வு பெறும் வயதை நீட்டிக்கும் பிரச்சினையைப் பயன்படுத்த மட்டுமே முயற்சிக்கின்றனர்.
இருப்பினும், நீதிபதிகளின் ஓய்வு பெறும் வயதை நீட்டிக்கும் பிரச்சினை, பொதுமக்களிடையே ஆர்வத்தைத் தூண்டும் ஒரு தலைப்பு அல்ல.
இப்போதெல்லாம் கடைகளிலோ, வாகனங்களிலோ, பேருந்துகளிலோ இதுபற்றிச் சிறிதும் விவாதிக்கப்படுவதில்லை. எதிர்க்கட்சிகள் இதைப் பிடித்துக்கொண்டிருப்பது, ஒரு வகையில், பயனற்ற ஒரு முயற்சியாகும் என அரசியல் அவதானிகள் கூறி வருகின்றனர்.
| செய்திகளை உடனுக்குடன் தெரிந்து கொள்ள IBC தமிழ் WHATSAPP இல் இணைந்து கொள்ளுங்கள்...! |
