உயிராயுதமாகிய தியாகி முத்துக்குமார்: எரிந்த உடலில் எழுந்த ஒரு இனத்தின் சாட்சி!
கடந்த 29 ஆம் திகதி நினைவுகூரப்பட்ட தியாகி முத்துக்குமாரின் நினைவுநாள், தமிழ்த் தேசிய வரலாற்றில் ஒரு துயரத் தருணம் மட்டுமல்ல அது உலக மனச்சாட்சியை கேள்விக்குள்ளாக்கிய ஒரு அரசியல்-அறநெறி நிகழ்வாகும்.
முத்துக்குமாரின் தியாகம், ஒரு தனிநபரின் உயிர்ப்பலி அல்ல அது முள்ளிவாய்க்காலில் புதையுண்டு கொண்டிருந்த ஒரு இனத்தின் குரல்.
உலகின் மனசாட்சிக் காதுகளுக்கு முள்ளிவாய்க்காலின் குரல் கேட்கப்படாததால் தனது உயிரையே ஆயுதமாக மாற்றினார் முத்துக்குமார்.
🛑 முள்ளிவாய்க்கால்: உலகம் பார்த்தும் பாராதது
2009 ஆம் ஆண்டு மே மாதங்களில் முள்ளிவாய்க்கால் நிலம், மனித வரலாற்றின் மிகக் கொடூரமான இனப்படுகொலையைச் சந்தித்த காலம். பாதுகாப்பு வலயங்கள் என்று அறிவிக்கப்பட்ட இடங்களிலேயே குண்டுகள் விழுந்தன. மருத்துவமனைகள் தாக்கப்பட்டன. உணவு, மருந்து மற்றும் நீர் இன்றி குழந்தைகள், பெண்கள் மற்றும் முதியவர்கள் வதைப்பட்டனர். பல்லாயிரக்கணக்கான உயிர்கள் உலகத்தின் மௌனத்துக்குள் கரைந்து போயின.
இந்த நிலையில், சர்வதேச அரசியல் அமைப்புகள் கவலை தெரிவித்தன ஆனால் தலையிடவில்லை. ஊடகங்கள் கட்டுப்படுத்தப்பட்டன. உண்மை புதைக்கப்பட்டது. முள்ளிவாய்க்கால், ஒரு போர்க்களமாக மாத்திரமின்றி மனிதத்தன்மை தோற்கடிக்கப்பட்ட ஒரு வெளிக்கூடமாக மாறியது. இந்தச் சூழலில்தான் முத்துக்குமார் தன் முடிவை எடுத்தார். அது அவசர உணர்ச்சியின் விளைவு அல்ல, ஆழ்ந்த அரசியல் உணர்வின் விளைவு.
🛑 முத்துக்குமாரின் முடிவு: தன்னுயிர் ஒரு அரசியல் ஆயுதம்
முத்துக்குமார் ஆயுதம் தாங்கிய போராளி அல்ல ஆனால் அவர் எடுத்த முடிவு, ஆயிரம் ஆயுதங்களைவிட வலிமையானதாக இருந்தது. நான் இறப்பதற்காக அல்ல உலகத்தை விழிக்க வைப்பதற்காக என்ற அவரது நிலைப்பாடு, தியாகத்தின் அரசியல் பொருளை வெளிப்படுத்துகிறது.
அவர் எரிந்தது, விரக்தியால் அல்ல அது நம்பிக்கையற்ற தன்மையிலிருந்து வந்த தவறான முடிவு அல்ல. அது ஒரு போராட்ட மரணம். அடக்குமுறைகளுக்கு எதிராக மனிதன் தன் உடலையே கடைசி ஆயுதமாக்கும் தருணம். அந்தத் தருணம், முத்துக்குமாரை ஒரு தனிநபர் என்ற அடையாளத்திலிருந்து தாய்த்தமிழகத்தின் மனித நேயச் சின்னம் ஆக்கியது.
🛑 முத்துக்குமாரின் கடிதம்: எரியும் வரிகளில் எழுதப்பட்ட மனச்சாட்சி
முத்துக்குமார் எழுதி விட்டுச் சென்ற கடிதம், ஒரு விடைபெறும் கடிதமாக மட்டும் அல்ல அது ஒரு அரசியல் அறிக்கையாகும். அதில் அவர் கூறியது தனிப்பட்ட துயரங்கள் அல்ல. ஒரு இனத்தின் அழிவு, உலகின் இரட்டை வேடம் மற்றும் மனித உரிமை அரசியலின் பொய்மைகள், இவை அனைத்தும் அந்த வரிகளில் நெருப்பாகக் கொதித்தன.
தமிழ் மக்கள் அழிக்கப்படுகிறார்கள் உலகம் வேடிக்கை பார்க்கிறது என்ற அவரது கூற்று, இன்றும் பதிலில்லாத குற்றச்சாட்டாக நிற்கிறது. அவர் தன்னை முன்னிலைப்படுத்தவில்லை, பாதிக்கப்பட்ட மக்களையே முன்னிலைப்படுத்தினார். அதனால்தான் அந்தக் கடிதம், ஒரு மனிதனின் வலி அல்ல, ஒரு இனத்தின் சாட்சியமாக மாறியது.
🛑 எரிந்து அணையாத ஒளி
முத்துக்குமாரின் நினைவுநாள், மலர் தூவி முடித்துவிடும் சடங்காகச் சுருங்கிவிடக் கூடாது. அவர் எதிர்பார்த்தது அஞ்சலி அல்ல தொடர்ச்சி. உண்மையைச் சொல்லும் துணிவு, அநீதிக்கு எதிராக நிற்கும் உறுதி மற்றும் இன அழிப்பை மறக்காமல் நினைவில் வைத்திருக்கும் அரசியல் நினைவாற்றல் இவையே அவருக்கான உண்மையான மரியாதை.
இன்றைய தலைமுறைக்கு முத்துக்குமார் ஒரு கேள்வியாக நிற்கிறார், நீங்கள் மௌனமாக இருக்கப் போகிறீர்களா ? அந்தக் கேள்வி இன்னும் நம் முன் உயிருடன் இருக்கிறது. தியாகி முத்துக்குமார் எரிந்தார் ஆனால் அவர் எரிந்து சாம்பலாகவில்லை. அவர் எரிந்து ஒரு ஒளியாக மாறினார் அந்த ஒளி, முள்ளிவாய்க்காலின் உண்மையை மறக்க விடாத ஒளி. மனித மரியாதைக்காக உயிர் கொடுக்கத் துணியும் துணிச்சலின் ஒளி.
முத்துக்குமார் நமது கூட்டு மனச்சாட்சியில் நிரந்தரமாக எரிய வேண்டிய தீ. அந்தத் தீ அணையாத வரை முத்துக்குமார் உயிருடன் இருக்கிறார். அந்த உயிர்ப்பே அவருக்குச் செலுத்தும் மிக உயரிய நினைவஞ்சலி.
செய்திகளை உடனுக்குடன் தெரிந்து கொள்ள IBC தமிழ் WHATSAPP இல் இணைந்து கொள்ளுங்கள்...! |
பொறுப்பு துறப்பு!
இக்கட்டுரையானது பொது எழுத்தாளர் Theepachelvan அவரால் எழுதப்பட்டு, 01 February, 2026 அன்று ஐபிசி தமிழ் இணையத்தளத்தில் வெளியிடப்பட்டது. இக்கட்டுரைக்கும் ஐபிசி தமிழ் தளத்திற்கும் எந்தத் தொடர்பும் இல்லை.
மானிப்பாய், Florida, United States, Southgate, United Kingdom
24 Sep, 2026
