இந்தியா - ஈரான் புவிசார் அரசியல் உறவுகளில் இருந்து இராஜதந்திர மணல் சலித்தெடுப்பு
இந்தியா மற்றும் ஈரான் இடையிலான உறவுகள், வரலாற்றின் ஆழமான வேர்களைக் கொண்டவை. பண்டைய பாரசீக நாகரிகத்துடன் இந்தியாவின் கலாச்சார, வர்த்தக மற்றும் ஆன்மீகத் தொடர்புகள் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் பழமையானவை.
சுதந்திர இந்தியாவுக்குப் பிறகும், இரு நாடுகளும் பொருளாதார ஒத்துழைப்பு, எரிசக்தி பாதுகாப்பு மற்றும் பிராந்திய இணைப்பு ஆகியவற்றில் நெருக்கமாக இருந்தன.
ஆனால் இன்று, இந்த உறவு சலித்தெடுக்கும் மணல் போன்று, காற்றில் மாறிக்கொண்டிருக்கும், நிலையற்ற மணல் மேடுகளைப் போல, புவிசார் அரசியல் அழுத்தங்களால் தொடர்ந்து வடிகட்டப்பட்டு, மாற்றமடைந்து வருகிறது.
ஈரானின் உறவுகள்
இது இலங்கையுடனான ஈரானின் உறவுகள் குறித்த கேள்விகளையும் எழுப்பியுள்ளன.

தற்போதைய இல்கை அரசாங்கத்தின் மோடி- அநுர உறவானது இரு தரப்பு பொருளாதார அரசியல் குறித்த ஈடுபாட்டை எடுத்துகாட்டுகிறது.
இவ்வாறன பின்னணியில் இந்தியா மீதான இந்தியாவின் நிலைப்பாடு இலங்கையின் உறவிலும் கோள்விகளை எழுப்பியுள்ளது.
வரலாற்று அடித்தளம்
இரு நாடுகளும் 75 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இராஜதந்திர உறவுகளைப் பேணி வருகின்றன. ஈரான் இந்தியாவின் குடியரசு அமைப்புக்குப் பிறகு முதல் நாடுகளில் ஒன்றாக இராஜதந்திர உறவை ஏற்படுத்தியது.

கலாச்சாரப் பரிமாற்றம், பண்டைய வர்த்தகப் பாதைகள் மற்றும் மக்கள்-மக்கள் தொடர்புகள் இன்றும் வலுவான அடித்தளமாக உள்ளன.
நவீன காலத்தில், சாப்ஹார் துறைமுகம் (Chabahar Port) இரு நாடுகளின் உறவின் முக்கிய அடையாளமாக உயர்ந்தது.
இந்தியா இந்தத் துறைமுகத்தை மேம்படுத்தி, ஆப்கானிஸ்தான் மற்றும் மத்திய ஆசிய நாடுகளுடன் பாகிஸ்தானைத் தவிர்த்து வர்த்தக இணைப்பை உருவாக்கும் உத்தியாகக் கருதுகிறது.
2024-இல் 10 ஆண்டு ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானது. இது இந்தியாவின் ஒக்ட் ஈஸ்ட் கொள்கை மற்றும் பிராந்திய இணைப்பு இலக்குகளுக்கு முக்கியமானது. எரிசக்தி ஒத்துழைப்பும் முக்கியமானது.
ஈரான் இந்தியாவின் எண்ணெய் தேவைகளுக்கு ஒரு முக்கிய ஆதாரமாக இருந்தது. இருப்பினும், அமெரிக்காவின் பொருளாதாரத் தடைகள் இந்த ஒத்துழைப்பை பெரிதும் பாதித்துள்ளன.
புவிசார் அழுத்தங்கள்
இதனை உறவுகளை “சலித்தெடுக்கும் மணல்” என்று வர்ணிப்பது பொருத்தமானது. ஆங்கிலத்தில் இதை “Sifting the Sands” அல்லது “The Shifting” என்று குறிப்பிடலாம்.

“Shifting sands” என்பது சர்வதேச அரசியலில் பொதுவான உருவகம், மணல் மேடுகள் போல எப்போதும் மாறிக்கொண்டிருக்கும், நிலையற்ற, கணிக்க முடியாத உறவுகள்.சூழல்கள் என்பதைக் குறிக்கும்.
அது போலவே அமெரிக்கத் தடைகள், 2025-இல் அமெரிக்கா சாப்ஹார் துறைமுகத்துக்கான தடை விலக்கை இரத்து செய்தது.
பின்னர் 2026 ஏப்ரல் 26 வரை நிபந்தனையுடன் நீட்டிக்கப்பட்டது. இந்தியா அமெரிக்காவுடன் தொடர்ந்து பேச்சுவார்த்தை நடத்தி வருகிறது. புதிய நிதி ஒதுக்கீடுகள் குறைக்கப்பட்டுள்ளன, ஆனால் இந்தியா “வெளியேறுவது விருப்பமல்ல” என்று தெளிவுபடுத்தியுள்ளது.
அமெரிக்கா-இஸ்ரேல்-ஈரான் இடையிலான மோதல்கள் (2025-2026-இல் ஏற்பட்ட யுத்த நிகழ்வுகள், அயதுல்லா அலி காமேனியின் மரணம் உள்ளிட்டவை) இந்தியாவை கடுமையான சமநிலைக்கு உள்ளாக்கியுள்ளன.
இந்தியா இஸ்ரேலுடன் வலுவான பாதுகாப்பு மற்றும் தொழில்நுட்ப உறவுகளைப் பேணுகிறது. அதே நேரத்தில், ஈரானுடன் வரலாற்று உறவுகளைத் தக்கவைக்க முயல்கிறது.
ஹார்முஸ் நீரிணையில் ஏற்பட்ட இடையூறுகளின்போது இந்தியா இராஜதந்திர வழியில் ஈரானுடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்தி, இந்தியக் கப்பல்களுக்கு பாதுகாப்பு உறுதி செய்தது.
தடைகள் காரணமாக எண்ணெய் இறக்குமதி குறைந்தது. இருப்பினும், சில “மனிதாபிமான சாளரங்கள்” மூலம் வரையறுக்கப்பட்ட ஒத்துழைப்பு தொடர்கிறது.
சாப்ஹார் திட்டத்துக்கான நிதி ஒதுக்கீடுகள் குறைக்கப்பட்டாலும், இந்தியா திட்டத்தை கைவிடவில்லை. இந்தச் சூழலில் இந்தியாவின் மல்டி-அலைன்மென்ட் (பலதரப்பு சமநிலை) கொள்கை சோதனைக்குள்ளாகியுள்ளது.
அமெரிக்கா, இஸ்ரேல், வளைகுடா நாடுகளுடன் நெருக்கமான உறவுகளை வளர்க்கும் அதே வேளையில், ஈரானுடன் முழுமையான இடைவெளியை உருவாக்காமல் இருப்பது இந்தியாவின் உத்தி.
குறிப்பாக எதிர்காலத்துக்கான வாய்ப்புகள், சவால்கள் இருந்தபோதிலும், இரு நாடுகளுக்கும் பொதுவான நலன்கள் உள்ளமை சுட்டிக்காட்டதக்க ஒன்றாகும்.
| செய்திகளை உடனுக்குடன் தெரிந்து கொள்ள IBC தமிழ் WHATSAPP CHANNEL இல் இணைந்து கொள்ளுங்கள்...! |